لیندا سو ناتانسون کیست؟ هم‌نویسنده‌ی «مصاحبه با یک فرشته» و آنچه درباره‌اش می‌دانیم

منظره‌ی غروب نارنجی بر دریاچه‌ای آینه‌مانند

فهرست مطالب

پاسخ کوتاه: لیندا سو ناتانسون (Linda Sue Nathanson) کسی است که طبق ناشر و Open Library در «مصاحبه با یک فرشته» پرسش‌ها را مطرح کرد؛ روان‌شناسی که برای بیماری مزمن نزد استیون تیر رفت و در جلسه‌های «آریل» با او گفت‌وگو کرد. نام او روی چاپ ۱۹۹۶ کتاب آمده است. درباره‌ی بقیه‌ی زندگی‌اش منبع مستقلی نیافتیم، و این مقاله همین را صادقانه می‌گوید.

برای زمینه، انرژی درمانی چیست و ریکی چیست را ببینید؛ نمونه‌ی مشابه کانال‌گری را در دوروتی مکلین هم می‌توانید بخوانید.

ناتانسون کیست؟

پاسخ مستقیم: هم‌نویسنده‌ی نام‌برده‌شده‌ی چاپ ۱۹۹۶ «مصاحبه با یک فرشته»؛ تنها چیزی که درباره‌ی او مستقیم و مستند می‌دانیم از همین کتاب و توصیف‌های ناشر می‌آید.

آنچه درباره‌ی ناتانسون دیده‌ایم: ۱۹۹۴، ۱۹۹۶، ۱۹۹۹ و هم‌نام‌ها
آنچه در منابع دیده‌ایم؛ هم‌نام‌ها لزوماً یک نفر نیستند.
  • ۱۹۹۴: طبق جمله‌ی آغاز چاپ ۱۹۹۶ در Open Library، در ژانویه‌ی ۱۹۹۴ «دکتر لیندا سو ناتانسون، روان‌شناس پژوهشگر که به‌دنبال راه درمانی جایگزین بود» با کشیش استیون تیر دیدار کرد.
  • ۱۹۹۶: انتشارات Edin Books کتاب را با نام «آریل (روح)»، لیندا سو ناتانسون و استیون جی. تیر منتشر کرد. Open Library دو شابک ثبت کرده است: ۱۸۸۷۰۱۰۰۳۳ (شمیز، ۳۶۱ صفحه) و ۱۸۸۷۰۱۰۰۴۱ (گالینگور، ۳۶۸ صفحه).
  • ۱۹۹۹: چاپ ۳۸۴ صفحه‌ای Dell/PRH فقط نام تیر را به‌عنوان نویسنده دارد و در معرفی، او را روان‌شناسی می‌خواند که برای بیماری مزمن کمک می‌خواست.
  • معرفی فروشگاهی: متن تبلیغاتی آمازون می‌گوید «یک روان‌شناس پژوهشگر و یک کشیش همکاری می‌کنند». این هم گزارش فروشنده است، نه تأیید مستقل.

سن، شهر، نهاد کار و جزئیات خصوصی او را در منابع بررسی‌شده نیافتیم و نمی‌نویسیم.

مصاحبه‌ی «مصاحبه با یک فرشته»

پاسخ مستقیم: کتابی پرسش‌وپاسخ: ناتانسون می‌پرسد و «آریل» که طبق کتاب از راه تیر سخن می‌گوید، پاسخ می‌دهد.

طبق توصیف ناشر، موضوع‌ها شامل بهشت و جهنم، کارما، زندگی پس از مرگ، عدن و عیسی است. ساختار «روان‌شناس می‌پرسد، فرشته پاسخ می‌دهد» به متن اعتبار روایی می‌دهد، ولی خودش گواه اصالت پاسخ‌ها نیست؛ ما تنها گزارش خود کتاب را داریم. درباره‌ی تیر، نظام IET و ادعاهای او در مقاله‌ی استیون تیر مفصل نوشته‌ایم.

یک خواننده‌ی برجسته در آمازون به نام Tom T. Moore می‌نویسد «آریل گروهی از روح‌هاست». این برداشت یک خواننده است، نه گفته‌ی مستند نویسندگان.

آیا او همان ناتانسون پژوهشگر است؟

پاسخ مستقیم: نمی‌دانیم؛ و نباید حدس را واقعیت کرد.

در جست‌وجوی کاتالوگ‌ها دو نشانه‌ی هم‌نام دیدیم: مقاله‌هایی از Haber و Nathanson (۱۹۶۸ با عنوان «Post-retinal storage?» و ۱۹۶۹ با عنوان «Processing of sequentially presented letters») با وابستگی دانشگاه روچستر، و ثبت اداره‌ی حق نشر آمریکا برای «Nathanson, Linda Sue 1946-» به‌عنوان هم‌نویسنده‌ی «Psychological Testing» (Mayfield، ۱۹۸۸، ۷۰۶ صفحه). مقاله‌های دهه‌ی ۱۹۶۰ اینجا و اینجا ثبت شده‌اند. اما هیچ منبع مستقلی نیافتیم که بگوید این‌ها همان هم‌نویسنده‌ی «مصاحبه با یک فرشته»‌اند. پس سال تولد ۱۹۴۶ و سوابق پژوهشی را به او نسبت نمی‌دهیم.

نمودار سه سطح ارزیابی ناتانسون: مستند، محل بحث و تأییدپذیر نبودن
سه سطح برای خواندن ناتانسون.

کانال‌گری در پژوهش چه می‌گوید؟

پاسخ مستقیم: پژوهش‌هایی هست که خلسه و کانال‌گری را به‌عنوان تجربه می‌سنجند، اما هیچ‌کدام نمی‌گویند پیام‌ها از کجا می‌آیند.

کانال‌گری در پژوهش: Peres ۲۰۱۲ و Wahbeh ۲۰۲۰
دو مطالعه درباره‌ی خلسه و کانال‌گری.

Peres و همکاران، ۲۰۱۲

در PLoS One، گروهی با وابستگی دانشگاه پنسیلوانیا ده «نویسنده‌ی خودکار» (psychographer) سالم را با SPECT بررسی کردند؛ پنج نفر کم‌تجربه و پنج نفر با ۱۵ تا ۴۷ سال تجربه. در باتجربه‌ها هنگام نوشتن در خلسه، فعالیت چند ناحیه، از جمله هیپوکامپ چپ و شکنج پیش‌مرکزی راست، کمتر از نوشتن عادی بود. پیچیدگی متن در خلسه بیشتر بود. نویسندگان آن را مطالعه‌ی اولیه می‌دانند و می‌گویند به تکرار و فرضیه‌ی تبیینی نیاز دارد. این مطالعه درباره‌ی نوشتن خودکار است و خود کانال‌گری فرشته نیست.

Wahbeh و Butzer، ۲۰۲۰

در Explore، ۸۳ نفر که خود را «کانال‌گر خلسه‌ای» می‌دانستند از راه پرسش‌نامه‌ی آنلاین بررسی شدند. بیشترشان سطح آسیب‌شناختی تجزیه یا روان‌پریشی، اضطراب یا افسردگی نشان ندادند و بیشترشان کانال‌گری را ارادی و آگاهانه توصیف کردند و اثر آن را مثبت دانستند. این داده‌ها خودگزارشی‌اند و درستی هیچ پیامی را نمی‌سنجند.

نتیجه: می‌توان پذیرفت که برخی کانال‌گران سالم‌اند و تجربه‌شان واقعی است، بی‌آنکه محتوای پیام‌ها اثبات شده باشد. این هم برای «آریل» صادق است.

پرسشپاسخ بر پایه‌ی منابع
آیا نامش روی کتاب چاپ ۱۹۹۶ است؟بله؛ طبق Open Library
آیا روان‌شناس بود؟طبق ناشر و کتاب؛ منبع مستقلی نیافتیم
آیا همان ناتانسون دانشگاه روچستر است؟تأیید نشد
آیا آریل فرشته است؟تأییدپذیر نیست
آیا روایت بیماری مزمن او تأیید می‌شود؟فقط در توصیف ناشر آمده است
آیا کانال‌گران بیمار روانی‌اند؟در یک نمونه‌ی ۸۳ نفره، بیشترشان نه

او را چطور بخوانیم؟

  • او را شخصیتی کتاب‌محور بخوانید که اطلاعات مستقل کمی درباره‌اش هست؛ آنچه نیافتیم را حدس نزنید.
  • «مصاحبه با یک فرشته» را متنی معنوی بدانید، نه سند پزشکی یا تاریخی.
  • اگر بیماری مزمن دارید، به پزشک مراجعه کنید و انرژی‌درمانی را، در بهترین حالت، مکمل بدانید.
  • برای تمرین‌های آرام‌سازی پژوهش‌شده، ذهن‌آگاهی و انواع مدیتیشن و برای تمرین توجه آستانه را ببینید.

جمع‌بندی

لیندا سو ناتانسون در چاپ ۱۹۹۶ «مصاحبه با یک فرشته» کنار آریل و تیر نام‌برده شده و طبق ناشر روان‌شناسی بود که پرسش می‌کرد. آنچه بیرون از کتاب درباره‌ی او می‌دانیم محدود است: هم‌نام‌هایی در مقاله‌ها و کاتالوگ‌ها هست که یکی‌بودنشان تأیید نشد. آریل و روایت بیماری او تأییدپذیر نیستند؛ و پژوهش درباره‌ی کانال‌گری خلسه را بررسی می‌کند، نه محتوای پیام‌ها را.

منابع

لیندا سو ناتانسون کیست؟

طبق Open Library و معرفی ناشر، او در کتاب «مصاحبه با یک فرشته» (Interview with an Angel) روان‌شناسی است که برای بیماری مزمن خود نزد استیون تیر رفت و در جلسه‌ها پرسش‌هایش را از «آریل» پرسید. چاپ ۱۹۹۶ نام او را کنار آریل و تیر آورده است. فراتر از کتاب، منبع مستقلی که زندگی او را روایت کند نیافتیم.

او در کتاب چه نقشی داشت؟

نقش پرسشگر. طبق Open Library، جمله‌ی آغاز چاپ ۱۹۹۶ می‌گوید ژانویه‌ی ۱۹۹۴ «دکتر لیندا سو ناتانسون، روان‌شناس پژوهشگر که به‌دنبال راه درمانی جایگزین بود» با کشیش استیون تیر دیدار کرد. بعد پرسش‌ها و پاسخ‌های «آریل» ثبت شد. چاپ ۱۹۹۹ انتشارات Dell/PRH فقط نام تیر را نویسنده می‌آورد.

آیا او همان روان‌شناس دانشگاه روچستر است؟

نمی‌دانیم. نامی همسان در مقاله‌های روان‌شناسی ادراک (Haber و Nathanson، ۱۹۶۸ و ۱۹۶۹، دانشگاه روچستر) و در کتاب درسی «Psychological Testing» (۱۹۸۸) دیده می‌شود. منبع مستقلی که یکی‌بودن او را با هم‌نویسنده‌ی «مصاحبه با یک فرشته» تأیید کند نیافتیم، پس آن‌ها را به او نسبت نمی‌دهیم.

آیا «آریل» فرشته‌ای واقعی است؟

تأییدپذیر نیست. آریل طبق کتاب از راه تیر سخن می‌گوید. یک خواننده‌ی برجسته در آمازون (Tom T. Moore) می‌نویسد «آریل گروهی از روح‌هاست»؛ این برداشت خود اوست. بیرون از تجربه‌ی تیر راهی برای سنجیدن این ادعا نیست.

پژوهش درباره‌ی کانال‌گری چه می‌گوید؟

دو مطالعه را دیدیم. Peres و همکاران (۲۰۱۲، PLoS One) ده نویسنده‌ی خودکار را در حالت خلسه با SPECT سنجیدند و در باتجربه‌ها فعالیت چند ناحیه کمتر بود؛ مطالعه‌ی اولیه است. Wahbeh و Butzer (۲۰۲۰) ۸۳ کانال‌گر را با پرسش‌نامه بررسی کردند و بیشترشان نشانه‌ی آسیب‌شناختی نداشتند. هیچ‌کدام درستی پیام‌ها را نمی‌سنجند.

می‌توان از او یا از آریل راهنمایی درمانی گرفت؟

نه. اگر بیماری مزمن دارید، به پزشک مراجعه کنید. کتاب را می‌توان متنی معنوی خواند، نه نسخه‌ی پزشکی؛ برای تمرین‌های آرام‌سازی پژوهش‌شده، ذهن‌آگاهی و مدیتیشن گزینه‌های بهتری‌اند.

روی ستاره بزن تا امتیازت را ثبت کنی!

میانگین امتیاز 0 / 5. امتیاز: 0

هنوز امتیازی ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

نویسنده: تیم تحریریه ذنیران

دیدگاهتان را بنویسید

ورود به سایت
نام کاربری / ایمیل / شماره موبایل خود را وارد کنید
بازیابی کلمه عبور
شماره موبایل یا پست الکترونیک خود را وارد کنید
برگشت
کد تایید را وارد کنید
کد تایید خود را در کادر زیر وارد کنید
ارسال مجدد کد تا دیگر
تغییر رمز عبور
یک رمز عبور برای اکانت خود تنظیم کنید
تغییر رمز با موفقیت انجام شد
ورود به سایت
شماره موبایل یا ایمیل خود را وارد کنید
برگشت
کد تایید را وارد کنید
کد تایید خود را در کادر زیر وارد کنید
ارسال مجدد کد تا دیگر
ثبت نام در سایت
شماره موبایل / ایمیل را تایید و اطلاعات را تکمیل کنید
ثبت نام در سایت
شماره موبایل یا ایمیل خود را وارد کنید
برگشت
کد تایید را وارد کنید
کد تایید خود را در کادر زیر وارد کنید
ارسال مجدد کد تا دیگر