امی والاس کیست؟ کتاب شفای روانی، خاطره‌ی کاستاندا و نگاه علمی
فهرست مطالب
پاسخ کوتاه: امی والاس (Amy Wallace، ۱۹۵۵ تا ۲۰۱۳) نویسنده‌ی آمریکایی و هم‌نویسنده‌ی پرفروش «کتاب فهرست‌ها» بود. او با بیل هنکین «کتاب شفای روانی» (۱۹۷۸) را نوشت و در ۲۰۰۳ خاطره‌ی «شاگرد جادوگر» درباره‌ی رابطه‌اش با کارلوس کاستاندا را منتشر کرد. زندگی و کتاب‌هایش مستند است. اما اثربخشی تمرین‌های روانی و روایت‌های ماورایی کاستاندا مستند نیست.
برای زمینه‌ی کاستاندا، زندگینامهی کارلوس کاستاندا را ببینید. اینجا خود امی والاس را می‌خوانیم: زندگی، کتاب‌ها، ادعاها و ارزیابی علمی.
امی والاس کیست؟
پاسخ مستقیم: دختر خانواده‌ای نویسنده که با «کتاب فهرست‌ها» مشهور شد و بعدها هم درباره‌ی شفای روانی نوشت و هم خاطره‌ی خود از زندگی با کاستاندا.
زندگی و ارتباطات
خانواده و آغاز نویسندگی
طبق ویکی‌پدیا، او ۳ ژوئیه ۱۹۵۵ در لس‌آنجلس به‌دنیا آمد؛ دختر ایروینگ و سیلویا والاس و خواهر دیوید والچینسکی، نویسنده و تاریخ‌نگار «مردمی». در ۱۹۷۷ در برکلی در مجتمع برادرش زندگی می‌کرد و در تعطیلات مدرسه با او و پدرشان روی کاری کار می‌کرد که بعدها «کتاب فهرست‌ها» شد. کتاب در سه نسخه منتشر شد.
زندگی شخصی
او هفت سال با نوازنده‌ای به نام جوزف مارک ازدواج کرد و کتاب «نابغه» (The Prodigy، ۱۹۸۶) را به او تقدیم کرد؛ آنها در ۱۹۸۶ جدا شدند. در ۱۹۹۰ رابطه‌ای با مردم‌شناس کارلوس کاستاندا آغاز کرد که در خاطره‌ی ۲۰۰۳ نوشت.
مرگ
والاس در اوت ۲۰۱۳ بر اثر بیماری قلبی در ۵۸ سالگی درگذشت.
«کتاب شفای روانی»
پاسخ مستقیم: کتابی با هنکین (دلاکورت، ۱۹۷۸؛ ویرایش تازه ۲۰۰۴) که تمرین‌های «روانی» را برای همگان ارائه می‌کند.
ناشر نسخه‌ی ۲۰۰۴ (North Atlantic Books) می‌نویسد کتاب فرایندهایی مانند زمین‌گرفتن، مراقبه‌های روانی پایه، خواندن هاله، شناخت کالبد اختری و خواندن‌ها و شفاهای روانی ساده را «رمزگشایی» می‌کند و بر این پایه است که توانایی روانی حق هر کس است، نه حوزه‌ی عارفان. نویسنده‌ی وبلاگ Benebell Wen در مرور ۲۰۱۶ نوشت کتاب راهنمای ۲۰۸ صفحه‌ای عملی است، بیشتر در راستای آموزش «انستیتوی روانی برکلی» به‌نظر می‌رسد، و موضوعات بسیار را فقط سطحی لمس می‌کند؛ او می‌گوید نمی‌تواند درباره‌ی اثربخشی آن گزارش دهد. برای مفهوم هاله‌ی انرژی و سفر اختری مقاله‌های جدا داریم.
آثار
پاسخ مستقیم: ویکی‌پدیا ۱۵ عنوان از او نام می‌برد، بیشتر «کتاب فهرست‌ها» با خانواده‌اش.
| اثر | سال | نکته |
|---|---|---|
| The Book of Lists | ۱۹۷۷ | با ایروینگ والاس و دیوید والچینسکی؛ پرفروش |
| The Psychic Healing Book | ۱۹۷۸ | با بیل هنکین؛ ویرایش تازه‌ی ۲۰۰۴ |
| The Book of Predictions | ۱۹۸۰ | با والچینسکی و ایروینگ والاس |
| The Prodigy | ۱۹۸۶ | زندگینامهی ویلیام جیمز سیدیس |
| Desire | ۱۹۹۰ | رمان |
| Sorcerer’s Apprentice | ۲۰۰۳ | خاطره‌ی زندگی با کاستاندا |
| The Official Punk Rock Book of Lists | ۲۰۰۷ | با هندسام دیک منیتوبا |
| The Book of Lists: Horror | ۲۰۰۸ | با دل هاوایزون و اسکات بردلی |
خاطره‌ی کاستاندا
پاسخ مستقیم: «شاگرد جادوگر» روایت شخصی والاس از ۱۹۹۰ به بعد است و به‌گفته‌ی ویکی‌پدیا نخستین کتابی بود که زندگی خصوصی و «حلقه‌ی درونی» زنان کاستاندا را آشکار کرد.
این کتاب درباره‌ی زندگی گروه است، نه آزمون ادعاهای دون خوان. ویکی‌پدیا در مقاله‌ی کاستاندا می‌نویسد ریچارد دو میل از ۱۹۷۶ ناسازگاری‌هایی در یادداشت‌های میدانی کاستاندا یافت و ۴۷ صفحه نقل‌قول احتمالاً سرقتی؛ و امروز اجماع قوی منتقدان این است که آن ماجراها بیشتر یا همه ساختگی‌اند. بیشتر درباره‌ی این ادعاها در زندگینامهی کاستاندا آمده است.
ارزیابی علمی
پاسخ مستقیم: نه خواندن هاله و نه شفای روانی کارایی اثبات‌شده ندارند؛ مرورهای موجود قاطع نیستند یا نتیجه‌ی روشنی نشان نمی‌دهند.
هاله و سینستزیا
Milán و همکاران (۲۰۱۲، Consciousness and Cognition) گزارش‌های چهار نفر را که با دیدن چهره‌ها رنگ می‌بینند (سینستزیا) با توصیف‌های «دیدن هاله» در متون و گفته‌های اهل ماورا مقایسه کردند. یافته‌ها نشان داد این دو پدیده از نظر پدیدارشناسی و رفتار با هم متفاوت‌اند؛ پس فرض «هاله فقط سینستزیاست» تأیید نشد. این پژوهش وجود هاله را ثابت یا رد نمی‌کند، فقط یک توضیح پیشنهادی را بررسی می‌کند.
شفای از راه دور
Astin و همکاران (۲۰۰۰، Annals of Internal Medicine) ۲۳ کارآزمایی را با ۲۷۷۴ بیمار مرور کردند: ۵ دعا، ۱۱ لمس درمانی بدون تماس و ۷ شفای دیگر. در ۱۳ کارآزمایی (۵۷٪) اثر معنادار دیده شد، ۹ کارآزمایی اثری نداشت و یکی اثر منفی داشت. نویسندگان ضعف‌های روشی را یادآور شدند و گفتند نتیجه‌گیری قاطع دشوار است ولی پژوهش بیشتر ارزش دارد. این پژوهش درباره‌ی کتاب والاس نیست.
| پرسش | پاسخ بر پایه‌ی منابع |
|---|---|
| آیا والاس «کتاب فهرست‌ها» را هم‌نوشت؟ | بله؛ با پدر و برادرش |
| آیا او با کاستاندا رابطه داشت؟ | بر پایه‌ی گفته‌ی خودش و ویکی‌پدیا، از ۱۹۹۰ |
| آیا تمرین‌های روانی کتابش اثبات شده؟ | خیر؛ کارآزمایی معتبری نیافتیم |
| آیا «دیدن هاله» فقط سینستزیاست؟ | مطالعه‌ی ۲۰۱۲ این را تأیید نکرد |
| آیا دون خوان واقعی بود؟ | منتقدان می‌گویند بیشتر ساختگی است |
او را چطور بخوانیم؟
- او را به‌عنوان نویسنده و شاهد شخصی بخوانید، نه مرجع علمی.
- تمرین‌های «کتاب شفای روانی» را جایگزین درمان پزشکی نکنید.
- برای تمرین‌های آرامش و توجه، ذهن‌آگاهی و آستانه را ببینید.
- اگر تجربه‌های روانی آزارتان می‌دهد، با روان‌شناس یا روان‌پزشک صحبت کنید.
برای هم‌نویسنده‌ی «کتاب شفای روانی» و پیشینه‌ی حرفه‌ای او، بیل هنکین را ببینید.
برای انستیتویی که یک مرور وبلاگی کتاب او را هم‌راستا با آموزشش می‌داند، لوئیس باستویک را ببینید.
درباره‌ی یکی از زنانی که نام‌شان در خاطرات کاستاندا و اطرافیانش می‌آید، مقاله‌ی فلوریندا دانر-گراو را ببینید.
جمع‌بندی
امی والاس نویسنده‌ای پرکار بود که از «کتاب فهرست‌ها» تا «کتاب شفای روانی» و خاطره‌ی کاستاندا نوشت. زندگی و کتاب‌هایش مستند است. اثربخشی تمرین‌های روانی و روایت دون خوان مستند نیست. او را برای تاریخ فرهنگ عامه‌ی عصر جدید بخوانید، نه برای شواهد پزشکی.
منابع
- Wikipedia؛ Amy Wallace و Carlos Castaneda.
- Wallace A، Henkin B. The Psychic Healing Book. North Atlantic Books. 2004 (توضیح ناشر).
- Wen B. Review of The Psychic Healing Book. 2016 (وبلاگ).
- Milán EG و همکاران. Auras in mysticism and synaesthesia: a comparison. Conscious Cogn. 2012.
- Astin JA و همکاران. The efficacy of “distant healing”: a systematic review of randomized trials. Ann Intern Med. 2000.
- تصویر شاخص: گرافیک ساخته‌ی ذنیران؛ عکس آزاد از او پیدا نشد.
نویسنده‌ی آمریکایی (۳ ژوئیه ۱۹۵۵ تا ۱۰ اوت ۲۰۱۳)، دختر ایروینگ و سیلویا والاس و خواهر دیوید والچینسکی. او هم‌نویسنده‌ی پرفروش «کتاب فهرست‌ها» (۱۹۷۷) بود و کتاب‌های دیگری هم نوشت.
کتابی که امی والاس و بیل هنکین ۱۹۷۸ با نشر دلاکورت منتشر کردند. طبق توضیح ناشر نسخه‌ی ۲۰۰۴، کتاب می‌گوید توانایی‌های روانی حق هر کس است و تمرین‌هایی مثل زمین‌گرفتن، مراقبه‌ی روانی، خواندن هاله، کالبد اختری و خواندن‌های روانی را آموزش می‌دهد.
«شاگرد جادوگر: زندگی من با کارلوس کاستاندا» (۲۰۰۳). ویکی‌پدیا می‌نویسد او از ۱۹۹۰ با کاستاندا رابطه داشت و کتابش نخستین کتابی بود که زندگی خصوصی کاستاندا و «حلقه‌ی درونی» زنان مجتمع بسته‌ی او را شرح می‌داد.
نه. این کتاب تمرین عملی ارائه می‌کند و ما کارآزمایی معتبری که اثر «شفای روانی» یا «خواندن هاله» را تأیید کند نیافتیم. مرور Astin و همکاران (۲۰۰۰) درباره‌ی «شفای از راه دور» قاطع نیست و Milán و همکاران (۲۰۱۲) نشان دادند توصیف‌های سینستزیا با «دیدن هاله» ناهمسان است.
بیشتر منتقدان می‌گویند نه. ویکی‌پدیا از ریچارد دو میل (۱۹۷۶) نام می‌برد که نوشت روایت کاستاندا احتمالاً ساختگی است و می‌گوید امروز اجماع قوی منتقدان این است که آن ماجراها بیشتر یا همه ساختگی‌اند. خاطره‌ی والاس درباره‌ی زندگی روزمره‌ی گروه است، نه گواه بر وجود دون خوان.
برای تمرین‌های آن دوره، «کتاب شفای روانی»، و برای زندگی کاستاندا «شاگرد جادوگر». هر دو را با دید نقادانه و در کنار منابع علمی بخوانید.
