مرکز پژوهش سایکدلیک و آگاهی دانشگاه جانز هاپکینز؛ معرفی، پژوهش‌ها و محدودیت‌ها
فهرست مطالب
پاسخ کوتاه: مرکز پژوهش سایکدلیک و آگاهی جانز هاپکینز (Johns Hopkins Center for Psychedelic and Consciousness Research) مرکزی دانشگاهی در بالتیمور است که از ۲۰۱۹ مطالعه‌ی بالینی و پایه را درباره‌ی سیلوسایبین و حالت‌های آگاهی پیش می‌برد. دانشگاه آن را نخستین مرکز از این دست در آمریکا و بزرگ‌ترین در جهان می‌داند. نتایج مرکز امیدبخش اما هنوز مقدماتی‌اند و این مقاله هیچ توصیه‌ی مصرف یا درمان ندارد.
هشدار: این نوشته آموزشی و معرفی‌محور است. درباره‌ی مصرف، مقدار، تهیه یا درمان خودسرانه با مواد سایکدلیک چیزی نمی‌نویسیم و نظر حقوقی هم نمی‌دهیم. اگر مشکل سلامت روان دارید، با متخصص مشورت کنید.
بسیاری از ما نام «جانز هاپکینز» را کنار خبر درمان افسردگی یا اعتیاد با سیلوسایبین شنیده‌ایم. در این مقاله مرکز را از منابع رسمی معرفی می‌کنیم، تاریخچه‌اش را مرور می‌کنیم و می‌گوییم کدام بخش‌ها ثابت‌شده، کدام مقدماتی و کدام ادعای بی‌پشتوانه است. برای مفهوم‌های هم‌خانواده می‌توانید ویلیام جیمز و تجربه‌ی دینی و چارلز تارت و حالت‌های آگاهی را هم بخوانید.
شناسنامه‌ی مرکز
پاسخ مستقیم: مرکز در دانشکده‌ی پزشکی جانز هاپکینز فعالیت می‌کند و صفحه‌ی پژوهشی آن در سایت گروه روان‌پزشکی آمده است؛ در ۲۰۱۹ راه‌اندازی شد و ریاست آن اکنون با فردریک برت است.
| مورد | مشخصات |
|---|---|
| نام | Johns Hopkins Center for Psychedelic and Consciousness Research |
| نام فارسی (ترجمه‌ی ذنیران) | مرکز پژوهش سایکدلیک و آگاهی جانز هاپکینز |
| محل | دانشکده‌ی پزشکی جانز هاپکینز، بالتیمور، ایالات متحده |
| راه‌اندازی | ۲۰۱۹، با ۱۷ میلیون دلار از دهندگان خصوصی |
| بودجه | دانشگاه از پشتوانه‌ی ۵۵ میلیون دلار سخن می‌گوید |
| مدیر فعلی | فردریک برت (از ژوئن ۲۰۲۳) |
| مدیر بنیان‌گذار | رولند گریفیتس (۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳؛ درگذشته در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۳) |
| پژوهش‌های بالینی | اعتیاد، پریشانی وجودی، افسردگی اساسی، بی‌اشتهایی عصبی، لایم پس از درمان، افسردگی مرتبط با آلزایمر، وسواس، درد مزمن و PTSD (طبق وب‌گاه مرکز) |
| انتشارات | مرکز بیش از ۱۵۰ مقاله‌ی داوری‌شده را به خود نسبت می‌دهد |
| آموزش | برنامه‌ی پسادکتری؛ دوره‌ی آنلاین و راهنمای روان‌پزشکی (۲۰۲۵) |
| وضعیت | مرکز پژوهشی؛ ما دوره‌ی درمانی برای عموم در صفحه‌های رسمی آن ندیدیم |
اعداد بودجه و مقاله‌ها از صفحه‌های خود دانشگاه گرفته شده‌اند و ما مستقل بررسی‌شان نکرده‌ایم. تاریخ بررسی: ۷ آبان ۱۴۰۵ (۲۹ اکتبر ۲۰۲۶).
مرکز چه زمانی و چگونه شکل گرفت؟
پاسخ مستقیم: پژوهش جانز هاپکینز درباره‌ی سیلوسایبین از ۲۰۰۰ دوباره آغاز شد و مرکز رسمی در ۲۰۱۹ تأسیس شد.
طبق صفحه‌ی رسمی دانشگاه، پژوهشگران در ۲۰۰۰ مجوز مقرراتی برای از سرگیری پژوهش دریافت کردند. سال ۲۰۰۶ مطالعه‌ی «تجربه‌ی عرفانی‌گونه» با سیلوسایبین منتشر شد و در ۲۰۰۸ رهنمودهای ایمنی پژوهش درباره‌ی ماده‌های توهم‌زا نوشته شد. در ۲۰۱۴ مطالعه‌ی کوچکی درباره‌ی ترک سیگار و در ۲۰۱۶ مطالعه‌ی دوسوکور درباره‌ی اضطراب بیماران سرطانی منتشر شد. در ۲۰۱۸ پژوهشگران توصیه کردند اگر سیلوسایبین فاز ۳ را بگذراند، در فهرست ۴ مواد کنترل‌شده قرار گیرد. مرکز در ۲۰۱۹ با ۱۷ میلیون دلار راه‌اندازی شد.
پس از آن، طبق همان صفحه، مطالعه‌ی اسکن مغز درباره‌ی «کلاستروم» و مطالعه‌ی کوچک افسردگی اساسی (۲۰۲۰)، نخستین کمک‌هزینه‌ی NIH پس از حدود ۵۰ سال برای سیلوسایبین و ترک تنباکو (۲۰۲۱، چندمرکزی با UAB و NYU) و پی‌گیری افسردگی (۲۰۲۲) آمد. در ۲۰۲۵ هم یک دوره‌ی آنلاین و نسخه‌ی تازه‌ی «راهنمای روان‌پزشکی هاپکینز» معرفی شد.
مرکز اکنون چه پژوهش‌هایی دارد؟
پاسخ مستقیم: طبق وب‌گاه مرکز، حوزه‌های پژوهش از اعتیاد و پریشانی وجودی تا افسردگی، بی‌اشتهایی و آلزایمر را شامل می‌شود. دانشگاه از مطالعه‌های آینده درباره‌ی اعتیاد به مواد افیونی، آلزایمر، PTSD، لایم پس از درمان و بی‌اشتهایی عصبی نام می‌برد.
- اعتیاد: مطالعه‌ی کوچک ترک سیگار (۲۰۱۴) و پروژه‌ی چندمرکزی NIH (۲۰۲۱).
- اضطراب و افسردگی پایان عمر: مطالعه‌ی ۲۰۱۶ که در ادامه‌ی همین مقاله می‌خوانید.
- افسردگی اساسی: مطالعه‌ی کوچک ۲۰۲۰ و پی‌گیری ۲۰۲۲.
- پژوهش پایه: مطالعه‌ی تصویربرداری از مغز و بررسی تجربه‌های عرفانی‌گونه.
مرکز یک برنامه‌ی آموزشی پسادکتری دارد. دانشگاه در صفحه‌ی «چه کسانی هستیم» از فردریک برت (مدیر)، آلبرت گارسیا-رومئو (معاون)، ساندیپ نایاک (مدیر پزشکی) و دیوید یادن نام می‌برد.
مطالعه‌ی ۲۰۱۶ درباره‌ی سرطان: ماجرا چه بود؟
پاسخ مستقیم: یک کارآزمایی تصادفی، دوسوکور و متقاطع روی ۵۱ بیمار با سرطان تهدیدکننده‌ی زندگی؛ دوز بالا پس از شش ماه هنوز با کاهش علائم همراه بود.
گریفیتس و همکاران این مطالعه را در Journal of Psychopharmacology منتشر کردند. دوز بالای سیلوسایبین با دوز بسیار پایین شبه‌دارونما مقایسه شد و شرکت‌کنندگان تا شش ماه پی‌گیری شدند. بر پایه‌ی مقاله، حدود ۸۰٪ شرکت‌کنندگان در پی‌گیری شش‌ماهه هنوز کاهش بالینی معنادار در افسردگی و اضطراب داشتند. محدودیت‌های آن را باید دید: نمونه کوچک است، شرکت‌کنندگان با غربالگری دقیق انتخاب شدند و شناخته‌شده است که تجربه‌ی روان‌گردان کور بودن آزمایش را دشوار می‌کند. پس نتیجه‌ی مطالعه تأییدکننده‌ی «درمان آماده‌ی مصرف» نیست.
ادعاها در سه سطح
پاسخ مستقیم: آنچه مستند است تاریخچه و انتشارات مرکز است؛ آنچه مقدماتی است نتایج مطالعه‌های کوچک؛ آنچه تأییدشده نیست درمان عمومی و ایمنی همگانی است.
| ادعا | وضعیت | توضیح |
|---|---|---|
| مرکز در ۲۰۱۹ با ۱۷ میلیون دلار راه‌اندازی شد | مستند | اعلام رسمی دانشگاه |
| «نخستین و بزرگ‌ترین مرکز جهان» | ادعای دانشگاه | دانشگاه خودش «باور دارد» چنین است؛ ما مقایسه‌ی مستقل نکردیم |
| سیلوسایبین اضطراب بیماران سرطانی را کم می‌کند | مقدماتی | مطالعه‌ی کوچک؛ کارآزمایی‌های بزرگ‌تر لازم است |
| سیلوسایبین افسردگی اساسی را درمان می‌کند | مقدماتی | مطالعه‌ی کوچک ۲۰۲۰؛ طبق دانشگاه، نیمی از شرکت‌کنندگان در پی‌گیری چهارهفته‌ای به فروکش رسیدند |
| سیلوسایبین به‌عنوان دارو تأیید شده است | تأییدنشده | طبق شرکت Compass، ارسال نهایی پرونده‌ی ثبت هنوز انجام نشده |
| مصرف خودسرانه همان نتایج را دارد | تأییدنشده / خطرناک | مطالعه‌ها با غربالگری و نظارت پزشکی بوده‌اند |
FDA و کارآزمایی‌های فاز ۳ در ۲۰۲۶
پاسخ مستقیم: بر اساس اعلام شرکت Compass Pathways در ژوئیه‌ی ۲۰۲۶، فرمول مصنوعی سیلوسایبین آن (COMP360) برای افسردگی مقاوم به درمان دو کارآزمایی فاز ۳ داشته است؛ ارسال نهایی پرونده‌ی ثبت در FDA برای سه‌ماهه‌ی چهارم ۲۰۲۶ پیش‌بینی شده و تأییدی هنوز اعلام نشده است. این مطالعه‌ها به مرکز جانز هاپکینز مربوط نیستند.
این شرکت دو کارآزمایی را گزارش کرد: COMP005 (۲۵۸ نفر، دوز تکی ۲۵ میلی‌گرم در برابر دارونما) و COMP006 (۵۸۱ نفر، دو دوز ثابت ۲۵، ۱۰ یا ۱ میلی‌گرم). طبق بیانیه، در COMP006 در گروه ۲۵ میلی‌گرمی ۳۹٪ شرکت‌کنندگان تا هفته‌ی ششم دست‌کم ۲۵٪ کاهش در نمره‌ی MADRS داشتند و این بهبود به‌طور میانگین دست‌کم تا هفته‌ی ۲۶ حفظ شد؛ در COMP005 این رقم ۲۵٪ بود. عوارض جدی در گروه ۱ میلی‌گرمی ۶٫۳٪ و در گروه ۲۵ میلی‌گرمی ۵٫۷٪ ثبت شد و عوارض رایج تهوع، سردرد، اضطراب و توهم دیداری بودند. شرکت عرضه را برای نیمه‌ی نخست ۲۰۲۷ پیش‌بینی می‌کند، مشروط به تأیید FDA و تغییر طبقه‌بندی DEA. این عددها از بیانیه‌ی خود شرکت‌اند و داوری مستقل نشده‌اند. صفحه‌ی سایکدلیک FDA هم نشان می‌دهد این سازمان توسعه‌ی این حوزه را پشتیبانی می‌کند، اما تأیید دارو را اعلام نمی‌کند.
خبر سایکدلیک را چگونه بخوانیم؟
پاسخ مستقیم: پیش از باور خبر، سه چیز را بپرسید: مطالعه چند نفر بود، گروه مقایسه چه بود و گزارش از کیست.
- حجم نمونه: مطالعه‌ی ۵۱ نفره با کارآزمایی ۵۸۱ نفره هم‌وزن نیست.
- گروه مقایسه: دارونما، دوز بسیار کم یا بدون گروه مقایسه، هر کدام اعتبار متفاوتی دارند.
- منبع گزارش: مقاله‌ی داوری‌شده، بیانیه‌ی دانشگاه و بیانیه‌ی شرکت دارویی سه سطح متفاوت از اعتمادند.
خطرها و محدودیت‌ها
پاسخ مستقیم: دانشگاه خودش می‌گوید هنوز زود است با قطعیت درباره‌ی ایمنی و اثر نظر داد؛ پژوهش‌ها با غربالگری، آمادگی و همراهی درمانگر انجام می‌شوند.
- نمونه‌های کوچک: بسیاری از مطالعه‌های مرکز تعداد کمی شرکت‌کننده داشته‌اند.
- کور بودن دشوار است: شرکت‌کننده معمولاً می‌فهمد دارو گرفته یا نه و این می‌تواند نتیجه را تحت تأثیر بگذارد.
- غربالگری: کسانی که سابقه‌ی روان‌پریشی یا برخی بیماری‌ها دارند معمولاً از این مطالعه‌ها کنار گذاشته می‌شوند؛ نتیجه را نباید به آن‌ها تعمیم داد.
- پژوهش در برابر مصرف عمومی: این‌ها دو چیز متفاوت‌اند و این مقاله مشوق مصرف نیست.
- سوءبرداشت از نتیجه‌ها: خبر «معجزه» را با منبع اصلی و حجم نمونه بسنجید.
اگر دنبال راه‌های غیردارویی و شناخته‌شده‌ی کار با ذهن هستید، برنامه‌ی کاهش استرس مبتنی بر ذهن‌آگاهی (MBSR) و راهنمای ذهن‌آگاهی نقطه‌ی شروع آسان‌تری‌اند. این‌ها جایگزین درمان تخصصی نیستند.
آیا برای فارسی‌زبانان مفید است؟
پاسخ مستقیم: برای فهم پژوهش بله؛ برای دسترسی به درمان خیر. مرکز پژوهشی است و ما برنامه‌ی عمومی یا ثبت‌نام درمانی برای ایران در منابعش ندیدیم.
- برای دانشجوی روانشناسی یا پزشکی، وب‌گاه مرکز و مقاله‌های داوری‌شده‌ی آن منبع مستقیم‌اند.
- برای علاقه‌مند به خودشناسی، خودشناسی چیست؟ مسیر امن‌تری است.
- این مرکز را «مدرسه» یا «مدرک» ندانید؛ مرکز پژوهشی است و ما مدرک آموزشی عمومی برایش نیافتیم.
هشدار پزشکی و وضعیت قانونی
پاسخ مستقیم: سیلوسایبین و مواد سایکدلیک مشابه در ایران و بیشتر کشورهای جهان قانوناً ممنوع یا کنترل‌شده‌اند؛ این مقاله به هیچ‌وجه مشوق مصرف، تهیه یا درمان خودسرانه نیست.
- وضعیت قانونی: در ایران تهیه، نگهداری و مصرف این مواد جرم است. در کشورهای دیگر وضعیت متفاوت است: بعضی فقط پژوهش یا برنامه‌ی درمانی مجاز و تحت نظارت دارند و برخی مقررات محلی خاص. قانون هر محل را خودتان از منبع رسمی بررسی کنید؛ این مقاله نظر حقوقی نیست.
- هشدار پزشکی: این مواد می‌توانند اضطراب شدید، توهم، آشفتگی و تشدید اختلال‌های روانی را برانگیزند. افراد با سابقه‌ی روان‌پریشی، اختلال دوقطبی یا سابقه‌ی آن‌ها در خانواده و کسانی که برخی داروها (مانند ضدافسردگی‌ها یا لیتیوم) مصرف می‌کنند، در خطر ویژه‌اند. نتیجه‌های مطالعه‌ها را نمی‌توان به مصرف بیرون از پژوهش تعمیم داد.
- مراقبت حرفه‌ای: هر تصمیمی درباره‌ی درمان افسردگی، اضطراب، اعتیاد یا ترس از مرگ را فقط با روان‌پزشک یا روان‌شناس متخصص بگیرید. در بحران روانی یا فکر آسیب به خود، فوراً با اورژانس (۱۱۵ در ایران) یا خط مشاوره‌ی معتبر تماس بگیرید.
- دوز و تهیه: این مقاله عمداً درباره‌ی مقدار، روش تهیه یا منبع تهیه‌ی ماده چیزی نمی‌گوید.
دانلود PDF مقاله‌ی مرکز سایکدلیک جانز هاپکینز
پاسخ مستقیم: نسخه‌ی PDF این مقاله را با دکمه‌ی «دانلود PDF این مقاله» در پایان همین صفحه می‌گیرید.
این فایل همان مقاله‌ی تألیفی ذنیران است، نه متن یا پژوهش دانشگاه جانز هاپکینز.
طبق دانشگاه، مرکزی پژوهشی در دانشکده‌ی پزشکی جانز هاپکینز است که در ۲۰۱۹ با ۱۷ میلیون دلار از دهندگان خصوصی راه‌اندازی شد و آن را نخستین مرکز از این دست در آمریکا و بزرگ‌ترین در جهان می‌دانند. این ادعا را خود دانشگاه می‌کند.
ما در صفحه‌های رسمی مرکز دوره‌ی درمانی برای عموم ندیدیم. مرکز پژوهشی است و بیمار را فقط در قالب مطالعه‌های بالینی با ملاک‌های ورود مشخص می‌پذیرد. دانشگاه در ۲۰۲۵ یک دوره‌ی آنلاین درباره‌ی سایکدلیک‌ها هم معرفی کرده است.
بر پایه‌ی منابعی که بررسی کردیم، هنوز نه. شرکت Compass Pathways در ژوئیه‌ی ۲۰۲۶ از نتایج دو کارآزمایی فاز ۳ گزارش داد و می‌گوید درخواست ثبت (NDA) را به‌صورت مرحله‌ای به FDA می‌فرستد و ارسال نهایی را برای سه‌ماهه‌ی چهارم ۲۰۲۶ پیش‌بینی می‌کند. در همان بیانیه آمده عرضه به تأیید FDA و تغییر طبقه‌بندی DEA بستگی دارد. این اعداد گزارش خود شرکت‌اند.
نه. دانشگاه خودش می‌نویسد هنوز زود است با اطمینان درباره‌ی ایمنی و اثر نظر داد و باید به ملاحظات احتیاطی توجه کرد. مطالعه‌ها زیر نظارت پزشکی، با غربالگری و همراهی درمانگر انجام شده‌اند؛ آن شرایط با مصرف بیرون از پژوهش یکسان نیست.
نه. این مقاله فقط یک مرکز پژوهشی را معرفی می‌کند و راهنمای مصرف، تهیه یا درمان خودسرانه نیست. اگر مشکلی مانند افسردگی، اضطراب یا اعتیاد دارید، با روان‌پزشک یا روان‌شناس متخصص صحبت کنید.
در ایران و بیشتر کشورها این ماده قانوناً ممنوع یا کنترل‌شده است و وضعیت قانونی از کشوری به کشور دیگر فرق می‌کند؛ این مقاله نظر حقوقی نیست و باید قانون محل را از منبع رسمی بررسی کنید. در ایالات متحده، شرکت Compass در بیانیه‌اش می‌نویسد فرمول آن شامل ماده‌ی فهرست ۱ مواد کنترل‌شده است و پیش از عرضه باید تغییر طبقه‌بندی شود و تأیید FDA هم لازم است.
فردریک بَرِت (Frederick Barrett) از ژوئن ۲۰۲۳ مدیر مرکز است. رولند گریفیتس، مدیر بنیان‌گذار، ۱۶ اکتبر ۲۰۲۳ در ۷۷ سالگی درگذشت.
منابع
منابع رسمی
- Psychedelics Research. Johns Hopkins Medicine، گروه روان‌پزشکی.
- Who We Are. Johns Hopkins Center for Psychedelic and Consciousness Research.
- Johns Hopkins Center for Psychedelic and Consciousness Research Names New Director. بیانیه‌ی ۲۰ ژوئن ۲۰۲۳.
- Roland Griffiths, Pioneering Psychedelic Researcher, Dies. Johns Hopkins Medicine، ۱۸ اکتبر ۲۰۲۳.
- Psychedelic Drugs. U.S. Food and Drug Administration.
منابع علمی و صنعتی
- Griffiths RR, Johnson MW, Carducci MA, et al. Psilocybin produces substantial and sustained decreases in depression and anxiety in patients with life-threatening cancer. J Psychopharmacol. 2016;30(12):1181-1197.
- Compass Pathways. Compass Pathways Announces Six-Month Data from Second Phase 3 Trial. ۷ ژوئیه‌ی ۲۰۲۶ (بیانیه‌ی شرکت؛ منبع تجاری).
