ویلیام واکر اتکینسون کیست؟ اندیشه‌ی نو، نامهای مستعار و نگاه علمی
فهرست مطالب
پاسخ کوتاه: ویلیام واکر اتکینسون (William Walker Atkinson، ۱۸۶۲ تا ۱۹۳۲) وکیل، ناشر و نویسنده‌ی آمریکایی و از پیشگامان جنبش «اندیشه‌ی نو» بود. او خودش و با نامهای مستعار گوناگون، بیش از یک‌صد کتاب منتشر کرد و به‌گفته‌ی ویکی‌پدیا نویسنده‌ی «احتمالی» کتاب‌های منسوب به یوگی راماچاراکا و ترون دومون است. زندگی و مجله‌هایش مستند است. اما اینکه همه‌ی آن نام‌ها فقط او بود، محل بحث است.
اگر مقاله‌ی یوگی راماچاراکا را خوانده باشید، می‌دانید نام راماچاراکا و اتکینسون یکی نیست؛ «اتکینسون» بیشتر با اندیشه‌ی نو و خودسازی شناخته می‌شود و «راماچاراکا» با یوگا و تنفس. اینجا زندگی، روش، نام‌ها و آثار خود اتکینسون را می‌خوانیم.
اتکینسون کیست؟
پاسخ مستقیم: مردی که در ۱۵ سالگی خواربارفروش بود، وکیل شد، بعد از فروپاشی جسمی و مالی به «اندیشه‌ی نو» رسید و سردبیر و ناشر آن شد.
زندگی و ارتباطات تاریخی
کودکی تا وکالت
طبق ویکی‌پدیا، او ۵ دسامبر ۱۸۶۲ در بالتیمور به‌دنیا آمد و در ۱۵ سالگی خواربارفروش بود. در اکتبر ۱۸۸۹ با مارگارت فاستر بلک ازدواج کرد و دو فرزند داشتند؛ نخستین فرزند در کودکی درگذشت. از ۱۸۸۲ به کار تجاری پرداخت و در ۱۸۹۴ به کانون وکلای پنسیلوانیا پذیرفته شد. در ۱۹۰۳، همان سالی که با نام «یوگی راماچاراکا» شروع به نوشتن کرد، به کانون وکلای ایلینوی هم پذیرفته شد.
فروپاشی و اندیشه‌ی نو
فشار شغل وکالت به فروپاشی جسمی و روانی و بدبختی مالی او انجامید. او به‌دنبال درمان بود و بنا بر ویکی‌پدیا در ۱۹۰۰ آن را در «درمان تلقینی» یافت و بعدها بازگشت سلامتی، نیروی ذهنی و رونق مالی‌اش را به اعمال اصول اندیشه‌ی نو نسبت داد. برای ریشه‌ی تلقین در درمان، تلقینات هیپنوتیزمی را ببینید.
مجله‌ها و انجمن
از دسامبر ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۵ سردبیر مجله‌ی «اندیشه‌ی نو» بود. ویکی‌پدیا می‌نویسد او در انتشار مجله‌های «Suggestion» (۱۹۰۰ تا ۱۹۰۱)، «New Thought» و «Advanced Thought» (۱۹۰۶ تا ۱۹۱۶) نقش داشت، از ۱۹۱۲ برای مجله‌ی «Nautilus» می‌نوشت و رئیس پیشین «اتحادیه‌ی بین‌المللی اندیشه‌ی نو» بود. بر پایه‌ی پروژه‌ی تاریخ انتشارات یوگی، او از شاگردان هربرت پارکین، از طرفداران درمان تلقینی در شیکاگو، و دستیار سردبیر مجله‌ی Suggestion بود؛ نخستین کتابش را هم همان پارکین منتشر کرد. این روایت را آن پروژه می‌نویسد و ما از منبع دیگری آن را تأیید نکردیم.
سال‌های پایانی
اتکینسون ۲۲ نوامبر ۱۹۳۲ در لس‌آنجلس و در ۶۹ سالگی درگذشت. ویکی‌پدیا می‌نویسد آثارش بیشتر ۳۰ سال آخر عمرش نوشته شد و کم‌وبیش از ۱۹۰۰ همیشه در بازار بوده است.
روش و آموزه‌ها
پاسخ مستقیم: او اندیشه‌ی نو را در قالب «درس‌های عملی» می‌نوشت: تلقین، اراده، تمرکز، حافظه و «مغناطیس شخصی».
آثار او مباحث ذهنی، تفکر، غیب‌گویی، روان‌شناسی و ماهیت انسان را در بر می‌گیرد؛ خودش «روان‌شناسی نو» می‌نامید. برخی کتاب‌ها دوره‌ی درس بودند، مثلاً ماهانه یک درس با متن تکمیلی. او بسیاری از آموزه‌ها را به‌صورت تمرین نوشت، نه نظریه‌ی صرف. برای مقایسه‌ی تمرین توجه امروزی، ذهن‌آگاهی را ببینید.
نامهای مستعار و ادعاها
پاسخ مستقیم: ویکی‌پدیا می‌نویسد او با چندین نام نوشت و این نام‌ها، مجله‌ها و ناشران با نشانی‌های مشترک و فهرست نویسندگان مشترک به هم پیوند داشتند.
- یوگی راماچاراکا: از ۱۹۰۳ بیش از ده عنوان در یوگا و فلسفه‌ی شرقی، از انتشارات یوگی در شیکاگو. ویکی‌پدیا می‌گوید اتکینسون یک همکار هندی ادعا می‌کرد، که در آن دوره برای نویسندگان اندیشه‌ی نو رایج بود. تنفس و پرانا را در مقاله‌ی راماچاراکا بخوانید.
- سوامی باکتا ویشیتا و سوامی پانچاداسی: ویشیتا با بیش از سی عنوان درباره‌ی روشن‌بینی، میانجی‌گری و زندگی پس از مرگ نوشت و پانچاداسی درباره‌ی روشن‌بینی و قدرت‌های پنهان («Clairvoyance and Occult Powers»). ویکی‌پدیا می‌نویسد این موضوعات «هندی اصیل» نبودند.
- ترون کیو دومون: نام فرانسوی‌نما برای حافظه، اراده و «مغناطیس شخصی». ویکی‌پدیا ادعای «مدرس در پاریس» را آشکارا نادرست می‌داند.
- سه آغازیده (کیبالیون، ۱۹۰۸): به‌طور رایج به او نسبت داده می‌شود، اما هویت «سه آغازیده» ثابت‌شده نیست.
- نامهای احتمالی دیگر: ویکی‌پدیا از Magus Incognito و Theodore Sheldon یاد می‌کند، ولی درباره‌ی Sheldon نامهای ۱۹۲۵ نشان می‌دهد او شاید آدمی واقعی بوده است.
مسئله‌ی نویسندگی
پاسخ مستقیم: «اتکینسون = راماچاراکا» رایج‌ترین پاسخ است، اما ساده‌سازی‌ای است که پژوهشگران تاریخ ناشر آن را زیر سؤال می‌برند.
- پاسخ رایج: دانشنامه‌ها و بیشتر منابع می‌گویند او نویسنده‌ی همه‌ی کتاب‌هاست؛ ویکی‌پدیا از واژه‌ی «احتمالی» استفاده می‌کند و مقاله‌ی ۲۰۲۰ مجله‌ی Quest (انجمن تئوسوفی آمریکا) راماچاراکا را نام مستعار او می‌نویسد که مرز تئوسوفی، یوگا و اندیشه‌ی نو را محو می‌کرد.
- تردید: پروژه‌ی تاریخ انتشارات یوگی می‌نویسد نوشتن ۴۶ کتاب در ۶ سال، گاهی ۱۵ کتاب در یک سال، همراه سردبیری چند مجله و نقش رهبری در اندیشه‌ی نو دشوار به‌نظر می‌رسد و شهادت بازرسی پستی ۱۹۱۹ از کار چند نفر خبر می‌دهد.
- معلم‌های فرضی: به‌گفته‌ی ویکی‌پدیا، ناشر می‌گفت بعضی عنوان‌ها از شاگرد «راماچاراکای واقعی»، بابا بهاراتا، الهام گرفته‌اند؛ ولی هیچ سابقه‌ی تاریخی برای وجود هیچ‌کدام نیست.
تا سند جدید پیدا نشود، ما «نویسنده‌ی احتمالی» را به کار می‌بریم و ادعای «او همه‌ی آنها را به‌تنهایی نوشت» را قطعی نمی‌دانیم.
آثار اصلی
پاسخ مستقیم: ویکی‌پدیا می‌نویسد گروه برزیلی «حلقه‌ی مطالعات راماچاراکا» او را نویسنده یا هم‌نویسنده‌ی ۱۰۵ عنوان می‌شمارد.
| نام روی کتاب | نمونه‌ی عنوان | موضوع |
|---|---|---|
| William Walker Atkinson | Thought Vibration or the Law of Attraction in the Thought World | اندیشه‌ی نو |
| William Walker Atkinson | Practical Mind Reading; Practical Psychomancy and Crystal Gazing | «ذهن‌خوانی»، روشن‌بینی |
| Yogi Ramacharaka | The Hindu-Yogi Science of Breath؛ Raja Yoga؛ Gnani Yoga | تنفس و یوگا |
| Theron Q. Dumont | The Art and Science of Personal Magnetism; The Power of Concentration | مغناطیس شخصی، تمرکز |
| Swami Bhakta Vishita | The Development of Seership (۱۹۱۵) | روشن‌بینی، میانجی‌گری |
| Swami Panchadasi | — | روشن‌بینی و «قدرت‌های پنهان» |
| Three Initiates | The Kybalion (۱۹۰۸) | هرمسی‌گری |
| Arcane Teaching | The Arcane Teaching و شش عنوان | تعالیم رمزی؛ نسبت داده‌شده |
ارزیابی علمی
پاسخ مستقیم: بخش تاریخی و ناشری زندگی او مستند است. «قانون جذب» و «مغناطیس شخصی» قانون علمی نیستند و پژوهش‌های امروزی درباره‌ی جمله‌های مثبت و تصویرسازی مثبت احتیاط می‌خواهند.
جمله‌های مثبت
Wood و همکاران (۲۰۰۹، Psychological Science) نوشتند جمله‌های مثبت به‌طور گسترده برای بهبود خلق و عزت‌نفس مصرف می‌شوند ولی اثربخشی‌شان اثبات نشده است. در دو آزمایش، کسانی که عزت‌نفس پایین داشتند و جمله‌ی «من دوست‌داشتنی‌ام» را تکرار کردند، بدتر از گروه مقایسه احساس کردند؛ در کسانی با عزت‌نفس بالا، تکرار اندکی کمک کرد. نتیجه: ممکن است برای بعضی افراد مفید و برای کسانی که بیشتر به آن نیاز دارند عکس‌العمل معکوس بدهد.
خیال‌پردازی مثبت
Kappes و Oettingen (۲۰۱۱، Journal of Experimental Social Psychology) در چهار آزمایش نشان دادند خیال‌پردازی مثبت درباره‌ی آینده‌ی آرمانی انرژی را کمتر از خیال‌پردازی همراه با پرسش یا منفی یا خنثی می‌کند؛ پس یکی از دلایل پیش‌بینی ضعیف پیشرفت از روی خیال‌پردازی مثبت، کمبود انرژی است.
این دو پژوهش درباره‌ی ادعای اتکینسون نیستند و «قانون جذب» را مستقیم آزمون نمی‌کنند. اما نشان می‌دهند ایده‌ی «فقط تصویر مثبت» برای عمل کافی نیست.
| پرسش | پاسخ بر پایه‌ی منابع |
|---|---|
| آیا اتکینسون وکیل و ناشر اندیشه‌ی نو بود؟ | بله؛ مستند |
| آیا او با نام ترون دومون هم نوشت؟ | به‌طور رایج بله؛ ادعای پاریس نادرست است |
| آیا او تنها نویسنده‌ی راماچاراکا بود؟ | محل بحث؛ پروژه‌ی تاریخ انتشارات یوگی تردید دارد |
| آیا «سه آغازیده» او بود؟ | رایج، ولی ثابت نشده |
| آیا «قانون جذب» قانون علمی است؟ | خیر؛ پژوهش‌های Wood و Kappes احتیاط می‌دهند |
| آیا راماچاراکا و بابا بهاراتا وجود داشتند؟ | سابقه‌ی تاریخی یافت نشد |
او را چطور بخوانیم؟
- او را به‌عنوان ناشر و نویسنده‌ی اندیشه‌ی نو بخوانید، نه گواهی بر وجود مرشدهای هندی.
- اتکینسون را از یوگی راماچاراکا جدا بخوانید؛ برای مقایسه‌ی راماچاراکا و لیدبیتر، چارلز لیدبیتر را هم ببینید.
- جمله‌ی مثبت را ابزار کمکی بدانید، نه جایگزین عمل؛ برای مقایسه، تمرین‌های ذهن‌آگاهی پژوهش بیشتری دارند.
- برای مفهوم هاله و «مغناطیس شخصی» به هاله‌ی انرژی هم نگاه کنید.
- اگر فشار روانی یا افسردگی دارید، به‌جای متن‌های قدیمی خودسازی، با روان‌شناس یا پزشک صحبت کنید. برای تمرین آرام توجه هم می‌توانید آستانه را ببینید.
جمع‌بندی
اتکینسون وکیل و ناشر و یکی از چهره‌های مؤثر اندیشه‌ی نو بود و آثارش بیش از یک قرن چاپ می‌شود. زندگی و مجله‌هایش مستند است، اما نویسندگی همه‌ی نامهای مستعار و «کیبالیون» محل بحث است. ادعاهای ماورایی و «قانون جذب» را به‌عنوان ایده‌ی تاریخی بخوانید، نه قانون علمی.
منابع
- Wikipedia؛ William Walker Atkinson.
- Yogi Publication Society History Project؛ صفحه‌ی اصلی پروژه.
- Gomes M. Ancient Wisdom for a New Age. Quest. 2020.
- Wood JV و همکاران. Positive self-statements: power for some, peril for others. Psychol Sci. 2009.
- Kappes HB، Oettingen G. Positive fantasies about idealized futures sap energy. J Exp Soc Psychol. 2011.
- تصویر: «A portrait of … William Walker Atkinson, in 1901»، طبق ثبت ویکی‌مدیا کامنز در دامنه‌ی عمومی.
وکیل، ناشر و نویسنده‌ی آمریکایی (۵ دسامبر ۱۸۶۲ تا ۲۲ نوامبر ۱۹۳۲) و از پیشگامان جنبش اندیشه‌ی نو. ویکی‌پدیا او را نویسنده‌ی «احتمالی» آثار منسوب به ترون کیو دومون و یوگی راماچاراکا می‌نامد و حدود صد کتاب برایش برمی‌شمارد.
منابع رایج می‌گویند بله، ولی قطعی نیست. پروژه‌ی تاریخ انتشارات یوگی می‌نویسد شهادت بازرسی پستی ۱۹۱۹ کتاب‌ها را کار چند نفر دانسته و نوشتن ۴۶ کتاب در ۶ سال به‌دست یک نفر را دشوار می‌داند. ویکی‌پدیا هم او را نویسنده‌ی «احتمالی» می‌نامد. مقاله‌ی جدا درباره‌ی یوگی راماچاراکا این بحث را شرح می‌دهد.
ویکی‌پدیا می‌گوید به‌طور رایج او را یکی از «سه آغازیده» یا همه‌ی آنها می‌دانند. «کیبالیون» را انتشارات یوگی در ۱۹۰۸ منتشر کرد. سند قطعی نویسنده در دست نیست و هویت «سه آغازیده» محل بحث است.
نام مستعار فرانسوی‌نمای اتکینسون برای کتاب‌های خودسازی، اراده، حافظه و «مغناطیس شخصی». روی صفحه‌ی عنوان آمده بود «مدرس مغناطیس شخصی در پاریس»؛ ویکی‌پدیا این ادعا را آشکارا نادرست می‌نامد چون او آمریکایی و ساکن آمریکا بود.
نه به‌عنوان قانون طبیعی. ویکی‌پدیا یکی از عنوان‌های او را «Thought Vibration or the Law of Attraction in the Thought World» می‌نویسد. پژوهش‌های Wood (۲۰۰۹) و Kappes و Oettingen (۲۰۱۱) نشان می‌دهند تکرار جمله‌ی مثبت یا خیال‌پردازی مثبت تنها همیشه کمک نمی‌کند و حتی ممکن است زیان بزند. این پژوهش‌ها «قانون جذب» را مستقیم آزمون نکرده‌اند.
برای اندیشه‌ی نو، «Thought Vibration» و «Practical Mental Influence» به‌صورت رایگان آنلاین هستند. برای یوگای عملی، «The Hindu-Yogi Science of Breath» در پروژه‌ی گوتنبرگ است. همه را به‌عنوان متن تاریخی بخوانید، نه کتاب پزشکی.
