پاسخ کوتاه: چهار میثاق کتابی از دون میگوئل روئیز، نویسندهی مکزیکی، است که بر پایهی آموزههای شمنیزم تولتک چهار پیمان ساده برای زندگی آزادتر پیشنهاد میکند: ۱. با کلامت بیعیب باش و با آن گناه نکن، ۲. هیچ چیز را به خودت نگیر، ۳. تصورات باطل نکن، ۴. همیشه بیشترین تلاشت را بکن. در این صفحه فیلم کارگاه چهار میثاق با امیرعلی علیئی و شرح کامل هر میثاق را میبینید.
فیلم کارگاه چهار میثاق با امیرعلی علیئی
پاسخ مستقیم: کارگاه چهار میثاق ذنیران با تدریس امیرعلی علیئی در دو بخش ضبط شده است؛ فیلم هر دو بخش را در ادامه میبینید و فایل صوتی کارگاه هم بهزودی دوباره در همین صفحه قرار میگیرد.
فیلم بخش اول کارگاه چهار میثاق
فیلم بخش دوم کارگاه چهار میثاق
صوت کارگاه
فایلهای صوتی بخش اول و دوم کارگاه چهار میثاق در حال بهروزرسانی هستند و بهزودی دوباره در همین صفحه قرار میگیرند. تا آن زمان میتوانید فیلم کارگاه را از بالا ببینید.
کتاب چهار میثاق و نویسنده آن
پاسخ مستقیم: کتاب چهار میثاق (The Four Agreements) را دون میگوئل روئیز در سال ۱۹۹۷ منتشر کرد؛ روئیز جراح مکزیکی بود که پس از تجربهای نزدیک به مرگ، به آموزههای تولتک که در خانوادهاش ریشه داشت روی آورد.
- نویسندهی کتاب چهار میثاق: دون میگوئل روئیز (Don Miguel Ruiz)، متولد ۱۹۵۲ در مکزیک
- موضوع کتاب: خرد شمنیزم تولتکها برای آزادی فردی
- سال انتشار: ۱۹۹۷
- ترجمهی پیشنهادی: از این کتاب که با نام «چهار پیمان» هم شناخته میشود، ترجمههای مختلفی به فارسی وجود دارد. به نظر ما بهترین ترجمه، ترجمهی «دلارا قهرمان» است.
روئیز در جوانی پزشکی خواند و جراح شد. به روایت خود او، یک تصادف رانندگی و تجربهی نزدیک به مرگ مسیر زندگیاش را تغییر داد و او را به سمت آموزههایی برد که از مادر و پدربزرگش آموخته بود. چهار میثاق خلاصهی همین آموزهها به زبانی ساده است و میلیونها نسخه از آن در جهان فروخته شده است.
شمن کیست و شمنیزم تولتک چیست؟
پاسخ مستقیم: شمن در فرهنگهای بومی به فردی گفته میشود که نقش درمانگر و راهنمای معنوی دارد؛ شمنیزم تولتک سنتی معنوی منسوب به بومیان مکزیک است که با کتابهای کارلوس کاستاندا و دون میگوئل روئیز در جهان شناخته شد.
واژهی شمن از زبان مردم اونکی در سیبری آمده است. در مناطق مختلف جهان، از سیبری و روسیه تا آمریکای شمالی و مکزیک، شمنها و سنتهای شمنی وجود داشتهاند. تولتکها تمدنی در مرکز مکزیک بودند و روئیز واژهی تولتک را برای «مردان و زنان دانش» به کار میبرد که این خرد را نسل به نسل منتقل کردهاند.
سیستم عرفانی و معنوی شمنهای مکزیک بسیار قوی است و با آثار افرادی مانند کارلوس کاستاندا و فلوریندا دانر در همهی دنیا شناخته شده است. کتاب چهار میثاق هم در زمینهی همین شمنیزم مکزیکی است. برای آشنایی کامل با این سنت، مقالهی شمنیزم چیست؟ را بخوانید.
تونال و ناوال؛ تعریف پایه شمنیزم تولتک
پاسخ مستقیم: مهمترین تعریف پایه در شمنیزم تولتک، تونال و ناوال است: تونال هر چیزی است که بتوانیم دربارهاش صحبت کنیم و بشناسیم، و ناوال آن بخش از هستی است که فراتر از شناخت و زبان ماست.
در ادبیات سرخپوستی، هستی به سه بخش تقسیم میشود:
- شناخته (تونال): چیزهایی که میشناسیم و میدانیم.
- ناشناخته: چیزهایی که نمیشناسیم و نمیدانیم، اما میتوانیم آنها را بشناسیم.
- ناشناختنی (ناوال): چیزهایی که نمیشناسیم و هرگز نمیتوانیم آنها را با ذهن بشناسیم.
در واقع هر بعد فیزیکی و زندگی روزمرهی ما تونال است و آنچه فراتر از زندگی روزمره است، ناوال به حساب میآید. تجربهی ناوال را میتوان با مفهوم «اشراق» در سنتهای شرقی مقایسه کرد. توضیح بیشتر را در مقالهی تونال و ناوال چیست؟ بخوانید.
مه یا مایا؛ توهمی که ما را رنج میدهد
پاسخ مستقیم: روئیز گفتوگوی درونی بیوقفهی ذهن را به مه یا دود تشبیه میکند و میگوید در هند به آن «مایا» یعنی توهم میگویند؛ دو بخش اصلی این توهم، توهم فردیت و شناختن خود فقط با بدنهاست.
در کتاب چهار میثاق از مفهومی صحبت میشود که روئیز آن را به مه یا دودی تشبیه میکند که جلوی دید ما را میگیرد. این مه در واقع همان گفتوگوی درونی است و در فرهنگ هندی به آن «مایا» یا توهم میگویند. مایا دو بخش اصلی دارد:
- توهم فردیت: در همهی سیستمهای معنوی گفته میشود ما با تمام کائنات یکی هستیم. توهم فردیت یعنی فراموش کردن این یگانگی و جدا دانستن خود از بقیه.
- شناختن خود فقط با بدنها: ما خود را با بدنهایمان یکی میدانیم و همین یکی دانستن، دلیل بخش بزرگی از رنج انسان است.
در پلههای اول، خود را فقط با جسم میشناسیم. در بسیاری از آموزههای معنوی گفته میشود ما بدنهای لطیفتری هم داریم؛ مثل کالبد اتری، کالبد اختری و کالبد ذهنی. وقتی وارد سیستمهای خودشناسی میشویم و مثلاً دربارهی چاکراها یا هیلینگ یاد میگیریم، خود را با این کالبدهای انرژی هم یکی میدانیم. اما در حقیقت هیچکدام از اینها نیستیم؛ ما آگاهی هستیم، هرچند هنوز توان درک کامل آن را نداریم.
نکتهی آخر دربارهی توهم فردیت این است که ما نهتنها یگانگی را فراموش کردهایم، بلکه تصور میکنیم با همه فرق داریم. اگر صادقانه نگاه کنیم، بیشتر ما در عمق وجودمان باور داریم «من از بقیه متفاوتترم» یا «من این موضوع را از بقیه بهتر میفهمم». روند زندگی جایی به ما نشان میدهد که اینطور نیست و آنجاست که رنج میکشیم، چون پیشفرضهای ذهنیمان شکسته میشود.
دوکا یا رنج و سه دلیل اصلی آن
پاسخ مستقیم: دوکا واژهای پالی و سانسکریت به معنای رنج است؛ در این کارگاه سه دلیل اصلی رنج، مایا یا توهم، کارمای فردی یعنی پیامد اعمال خودمان، و کارمای جمعی یعنی پیامد اعمال مشترک یک جامعه معرفی میشود.

دوکا یعنی رنج؛ واژهای که در آیین بودا و سنتهای هندی به کار میرود. رنج را یکی از عظیمترین و سختترین تجربههای روحی میدانند. سه دلیل اصلی رنج ما اینهاست:
- مایا یا توهم؛
- اعمال خودمان که به آن کارما میگویند؛
- اعمال جمعی یا کارمای جمعی؛ مثل آلودگی هوای تهران که همه از آن رنج میبرند.

پیشفرضها؛ قانونهایی که ناخودآگاه اجرا میکنیم
پاسخ مستقیم: پیشفرضها قانونها و عادتهایی هستند که بدون آگاهی رعایت میکنیم؛ از تعارف و بایدها و نبایدهای کودکی تا باورهای مثبت و منفی. بخش بزرگی از زندگی ما را همین پیشفرضها شکل میدهند.
هر روز هزاران کار را بدون آنکه حواسمان باشد انجام میدهیم: سلام و احوالپرسی، مکالمههای تکراری، بایدها و نبایدهایی که از کودکی در ذهنمان گذاشته شده، تعارفها و باورهای مثبت و منفی که به عادت تبدیل شدهاند. این کارها ناخودآگاه شدهاند و بهطور ثابت آنها را تکرار میکنیم.
از آنجا که بیشتر زندگی ما را پیشفرضها تشکیل میدهند، عملاً این ما نیستیم که بدنها را کنترل میکنیم، بلکه بدنها و عادتها ما را کنترل میکنند. حتی اینکه با چه کسی آشنا شویم، کجا کار کنیم، با چه کسی دوست شویم یا با چه کسی مشکل پیدا کنیم، بیشتر از آنچه فکر میکنیم زیر اثر همین الگوهای ناخودآگاه است. بخش بزرگی از این پیشفرضها از پدر و مادر و اطرافیان به ما رسیده و ما هم آنها را به نسل بعد منتقل میکنیم؛ مثلاً این پیشفرض که باید مدام کار و تلاش کنیم تا روزی به آرامش مطلق برسیم.
بهشت کور و بهشت بیدار
در برخی آموزههای معنوی از دو نوع بهشت صحبت میشود: بهشت کور و بهشت بیدار. کودکان معمولاً تا پنج یا شش سالگی در بهشت زندگی میکنند؛ دغدغهای ندارند و غرق بازیاند. به این حالت «بهشت کور» میگویند، چون در بهشت هستیم اما آگاه نیستیم. وقتی کودک وارد مدرسه میشود، درس و امتحان و استرس و سرزنش شروع میشود و معصومیت از او گرفته میشود.
اینکه انسان دوباره به آن بهشت برگردد یا نه، به مسیر زندگی او بستگی دارد. ممکن است کسی در هفتادسالگی دوباره آن آرامش را تجربه کند، اما این بار با آگاهی؛ به این حالت «بهشت بیدار» گفته میشود. این همان قانون یین و یانگ است: هر چیز با قطب مخالفش معنا پیدا میکند و کسی که سختی را تجربه کرده، آرامش را عمیقتر درک میکند.
ما پیشفرضها را رعایت میکنیم چون آگاه نیستیم. آگاه بودن یعنی هر لحظه به رفتار، کلام و فکرمان حواسجمع باشیم. این تمرین سخت است و قرار نیست یکشبه به آن برسیم؛ کمکم آن را ایجاد و گسترش میدهیم. تمرینهای ذهنآگاهی در این مسیر کمک زیادی میکنند. یادمان باشد که حس ناامنی به حواسجمعی کمک میکند.
توهم امنیت و مرگ بهعنوان مشاور
پاسخ مستقیم: یکی از بزرگترین پیشفرضهای ما توهم امنیت است؛ اینکه اتفاق بد همیشه برای دیگران میافتد. در شمنیزم تولتک یادآوری مرگ، که به فاصلهی یک دست در سمت چپ ما ایستاده، راهی برای بیدار ماندن و حواسجمعی است.

ما دچار توهم بزرگی هستیم: اینکه همیشه امنیت وجود دارد. فکر میکنیم اگر زلزله بیاید، دیگران آسیب میبینند و ما نه. با خیال راحت روی صندلی پلاستیکی مینشینیم که هر لحظه ممکن است بشکند، چون ناامنی را فراموش کردهایم و توهم امنیت پیدا کردهایم.
در سیستم شمنیزم، مرگ نیرویی عظیم دانسته میشود که به فاصلهی یک دست، در سمت چپ ما ایستاده است. کاستاندا از آن با عنوان «مرگ بهعنوان مشاور» یاد میکند. آگاه شدن به این نزدیکی، کمک میکند هوشیارتر و حواسجمعتر زندگی کنیم. کافی است به یاد بیاوریم چند نفر در کودکی، جوانی یا میانسالی از دنیا رفتهاند تا بفهمیم هر لحظه ممکن است پایان زندگی باشد.
اگر واقعاً بدانیم فردایی در کار نیست، به کسی بدی نمیکنیم، آزار نمیرسانیم، بیشتر محبت میکنیم و خیلی از کارهای بیهوده را کنار میگذاریم. خوب زندگی میکنیم و خودبهخود از زندگی لذت میبریم.
ما چه چیزهایی نیستیم؟
ما خود را با جسم، احساسات، افکار، خاطرات و تجربهها میشناسیم و از آنها هویت میگیریم، اما هیچکدام از اینها نیستیم. کسی که به آلزایمر مبتلا میشود و حتی یک دقیقهی قبل را به یاد نمیآورد، هنوز وجود دارد. کسی که در مراقبهی عمیق از افکار رها میشود هم همچنان وجود دارد.
در برخی آموزههای باطنی گفته میشود پس از مرگ، کالبدهای لطیف یکی پس از دیگری و ظرف چند ساعت تا چند روز از هم میپاشند و فقط روح باقی میماند. این باوری معنوی است و راهی برای آزمودن علمی آن وجود ندارد، اما پیام آن روشن است: ما «روزنهی آگاهی» هستیم. نمیدانیم روح دقیقاً چیست، اما میتوانیم بگوییم چه چیزهایی نیست؛ برای همین روی آنچه نیستیم تمرکز میکنیم. اگر گوشت و استخوان و احساس و فکر را کنار بگذاریم، آنچه باقی میماند خود ما هستیم.
میثاق اول: با کلام خود گناه نکنید
پاسخ مستقیم: میثاق اول میگوید کلام نیرویی خلاق است؛ با کلماتمان به خود و دیگران آسیب نزنیم، بیهوده و اضافه نگوییم و هر کلمه را در جای درست به کار ببریم، چون هر کلمه بار تلقینی دارد.

کلام یک نیروست و باید درست از آن استفاده کنیم. هر کلمه بار هیپنوتیزمی دارد و بازتابی در ناخودآگاه ایجاد میکند؛ موضوعی که در تلقینات هیپنوتیزمی هم به آن پرداخته میشود. کلام میتواند اقتدار داشته باشد، اما وقتی کلمهها را بیحساب و بیهوده به کار میبریم، این اقتدار از بین میرود.
حتی مقدسترین واژهها هم اگر بیحساب و در هر معامله و دعوای روزمره تکرار شوند، کمکم وزن خود را از دست میدهند. برای همین باید هر کلمه را در زمان و مکان مناسب به کار ببریم. شاید در شروع سخت به نظر برسد، اما با تمرین، انتخاب و کنترل کلمات راحتتر میشود.
چه چیزهایی در کلام گناه محسوب میشود؟
- آسیب به خود یا دیگران: از کلمات آسیبزا استفاده نکنیم. کلماتی مثل «خیانت»، «احمق» یا «نفهم» بار منفی دارند؛ حتی اگر به شوخی گفته شوند، در ناخودآگاه شنونده جا میگیرند. جملههایی مثل «نمیتوانم» یا «نمیتوانی» هم همینطورند. نیت هم بسیار مهم است.
- اضافهگویی: مختصر و مفید صحبت کنیم.
نکته: دنیای بیرون بازتاب دنیای درون ماست. رفتار دیگران با ما تا حد زیادی نتیجهی رفتار ما با خودمان است. روئیز در کتاب توضیح میدهد که ما معمولاً وقتی عصبانی میشویم که کسی کمی بیشتر از آنچه خودمان با خود بد رفتار میکنیم، با ما بد رفتار کند؛ تا همان حدی که خودمان را سرزنش میکنیم، سرزنش دیگران برایمان عادی است. برای همین تمرین شفقت به خود بخش مهمی از اجرای میثاق اول است.
میثاق دوم: هیچ چیز را به خود نگیرید
پاسخ مستقیم: میثاق دوم میگوید رفتار و حرف دیگران بازتاب دنیای درونی خودشان است، نه حقیقتی دربارهی ما؛ وقتی موضوع را شخصی نکنیم، درگیر واکنش نمیشویم و آزادتر زندگی میکنیم.

منظور این است که به اتفاقها شخصی نگاه نکنیم. ما وقتی واکنش نشان میدهیم که درگیر شدهایم و وقتی درگیر میشویم که موضوع را شخصی کردهایم. روئیز مثال میزند: اگر کسی به شما بگوید «چقدر چاق شدهای!»، آن را به خود نگیرید؛ حقیقت این است که او با احساسات، باورها و عقاید خودش درگیر است و تنشهای خودش را بیرون میریزد.
در سیستم شمنیزم دیدگاه متفاوتی وجود دارد: ما با شخص طرف نیستیم، با دنیا طرف هستیم. یعنی دنیا در قالب یک شخص با ما روبهرو شده و به ما توهین کرده، یا در جای دیگری در قالب شخص دیگری از ما قدردانی کرده است. هیچکدام را نباید شخصی کرد. وقتی موضوع را از شخصی بودن خارج کنیم، خیلی کمتر درگیر واکنش میشویم.
میثاق سوم: تصورات باطل نکنید
پاسخ مستقیم: میثاق سوم میگوید دربارهی دیگران و موقعیتها فکر و خیال بیپایه نکنیم، پیشداوری و سوءظن نداشته باشیم و به جای حدس زدن، بپرسیم و شفاف گفتوگو کنیم؛ این همان پندار نیک است.

تصورات باطل یعنی فکر و خیال بیپایه، پیشداوری و سوءظن؛ هم افکار منفی و هم افکار مثبت توهمی. ما تمایل داریم دربارهی همه چیز تصوراتی بسازیم و مشکل این است که آنها را باور میکنیم و حاضریم قسم بخوریم که واقعیاند.
دربارهی آنچه دیگران فکر میکنند یا انجام میدهند تصوراتی میسازیم، آنها را به خود میگیریم، دیگران را سرزنش میکنیم و با کلاممان «زهر عاطفی» میفرستیم. هر بار که تصوری به ذهن راه میدهیم، دنبال دردسر میگردیم: تصور میکنیم، تعبیر غلط میکنیم، موضوع را به خود میگیریم و از هیچ، فاجعه میسازیم. راهحل روئیز ساده است: شجاعت پرسیدن و گفتن آنچه واقعاً میخواهیم.
ذهن، گفتوگوی درونی و فاصلهسازی
در مراقبه هدف کنترل ذهن است، نه خاموش کردن آن؛ یعنی هر وقت خواستیم گفتوگوی درونی را کم، صفر یا زیاد کنیم. گاهی هم لازم است گفتوگوی درونی را زیاد کنیم، افکار مثبت داشته باشیم و برای موفقیت تلاش کنیم، بدون اینکه گول ذهن را بخوریم.
ذهن فاصله میسازد؛ با آدمها، با مسیرها و با هدفها. وقتی خودش را مرکز قرار میدهد، یا کسی را بالاتر از خود میبیند و حسادت میکند، یا پایینتر و مغرور میشود. مثلاً تصور میکند یک استاد از شاگردانش برتر است، در حالی که استاد و شاگرد در یک مسیر حرکت میکنند و جلو یا عقب بودن معنا ندارد. همهی اینها توهم فردیت است. بهتر است بگوییم با دیگران «فرقی نداریم»؛ در این نگاه، تفاوت نداشتن با «برابری» یکی نیست و هر کس به اندازهی ظرفیت و مسیر خودش دیده میشود.
میثاق چهارم: همیشه بیشترین تلاشتان را بکنید
پاسخ مستقیم: میثاق چهارم تکمیلکنندهی سه میثاق قبلی است: در هر لحظه بیشترین تلاشی را که در توان داریم انجام دهیم، از اشتباهها ناامید نشویم و به جای خیالبافی، برای آرزوهایمان عملگرا باشیم.

در این مسیر رقابتی وجود ندارد، اما همیشه بیشترین تلاش را میکنیم: تلاش میکنیم با کلام گناه نکنیم، به خود و دیگران آسیب نزنیم، طرز فکرمان را اصلاح کنیم و به زندگی شخصی نگاه نکنیم. بیشترین تلاش هر روز با روز دیگر فرق دارد؛ وقتی خسته یا بیماریم کمتر است و این اشکالی ندارد.
مهمترین نکته این است که وقتی سه میثاق دیگر را تمرین میکنیم، ناامید نشویم. از ابتدا نمیتوانیم همه را کامل اجرا کنیم، اما کمکم به آنها میرسیم.
نکتهی دوم این است که نباید فکر کنیم حالا که با دیگران فرقی نداریم، بنشینیم و تلاشی نکنیم. در مسیر معنویت، آرزوها هم بخشی از مایا هستند؛ اما راه عبور از این مایا، رسیدن به آرزوهاست. هر آرزو نشانهای است که همین حالا باید چه کار کنیم. اگر آرزو داریم ماشینی بخریم، باید از همین امروز پسانداز را شروع کنیم؛ خیالبافی هیچ اتفاقی را رقم نمیزند.
تا زمانی که تونال خود را نسازیم، توانایی و صلاحیت تجربهی ناوال را نداریم. آرزو با خیالبافی فرق دارد؛ باید آرزوها را از خیالبافی جدا کنیم و برایشان برنامه بریزیم. شاید در زندگی فقط یک آرزوی اصلی داشته باشیم که باید پیدایش کنیم و برایش تلاش کنیم. این «افسانهی شخصی» به ما میگوید در لحظهی حال چه کنیم. عملگرایی بسیار مهم است؛ در معارفهی شمنیزم ذنیران، اولین و مهمترین خصوصیت یک شمن عملگرایی معرفی میشود.
چهار میثاق در یک نگاه و تمرین روزانه
پاسخ مستقیم: برای اجرای چهار میثاق، هر روز روی یکی تمرکز کنید: کلامتان را رصد کنید، واکنشهای شخصی را ببینید، به جای حدس زدن بپرسید و در پایان روز بدون سرزنش مرور کنید که چقدر بیشترین تلاشتان را کردهاید.

یک برنامهی سادهی هفتگی: روز اول و دوم روی میثاق اول، روز سوم و چهارم روی میثاق دوم، روز پنجم و ششم روی میثاق سوم کار کنید و روز هفتم را به مرور هفته و میثاق چهارم اختصاص دهید. نوشتن تجربهها در دفترچه، اثر تمرین را چند برابر میکند.
معرفی چند کتاب برای ادامه مسیر
پاسخ مستقیم: برای ادامهی مسیر، کتابهای چهار میثاق، راهنمای عملی چهار پیمان و میثاق پنجم از دون میگوئل روئیز و کتابهای سفر به دیگر سو و کرانهی فعال بیکرانگی از کارلوس کاستاندا پیشنهاد میشوند.
- کتاب چهار میثاق
- کتاب راهنمای عملی چهار پیمان (راهنمای عملی چهار میثاق)
- کتاب میثاق پنجم از دون میگوئل روئیز
- کتاب سفر به دیگر سو از کارلوس کاستاندا
- کتاب کرانهی فعال بیکرانگی از کارلوس کاستاندا
دوره آموزههای محرمانه شمنیزم
پاسخ مستقیم: اگر میخواهید جهانبینی تولتک را عمیقتر و عملیتر یاد بگیرید، دورهی «آموزههای محرمانه شمنیزم» ذنیران با تدریس امیرعلی علیئی برای شما طراحی شده است.
این دوره از سال ۱۳۹۵ در ذنیران برگزار میشود و در آن دیدگاهها، تکنیکها، حرکات جادویی و مدیتیشنهای سیستم شمنیزم بهصورت عملی آموزش داده میشود. برای اطلاعات بیشتر به صفحهی دورهی آموزههای محرمانه شمنیزم بروید.
مطالب مرتبط
پرسشهای متداول
چهار میثاق کتابی از دون میگوئل روئیز (۱۹۹۷) بر پایهی خرد تولتک است که چهار پیمان پیشنهاد میکند: با کلامت گناه نکن، هیچ چیز را به خودت نگیر، تصورات باطل نکن و همیشه بیشترین تلاشت را بکن.
دون میگوئل روئیز، نویسنده و جراح سابق مکزیکی متولد ۱۹۵۲، که پس از تجربهای نزدیک به مرگ به آموزههای تولتک روی آورد.
از این کتاب که «چهار پیمان» هم نامیده میشود ترجمههای مختلفی وجود دارد و به نظر ما بهترین ترجمه، ترجمهی دلارا قهرمان است.
یعنی حرف و رفتار دیگران بازتاب دنیای درونی خودشان است، نه حقیقتی دربارهی ما؛ وقتی موضوع را شخصی نکنیم، درگیر واکنش نمیشویم.
تونال هر چیزی است که میشناسیم و میتوانیم دربارهاش حرف بزنیم و ناوال بخشی از هستی است که فراتر از شناخت و زبان ماست.
روی ستاره بزن تا امتیازت را ثبت کنی!
میانگین امتیاز 5 / 5. امتیاز: 1
هنوز امتیازی ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!


دیدگاهها
ازنوجوانی به سرخپوستان علاقه داشتم و دارم از دوران دانشجویی در تهران اولین کتاب کارلوس کاستاندا که چاپ شدخریدم و بیصبرانه منتظر بعدی …
ناتمام کتابها خودم و همچنین کتاب خانم فلوریدا دانر چون. کتاب دیگر ولی کتاب چهار میثاق رو ندارم ونخوندم شاید کتاب و شاید چهار میثاق شما استاد بزرگوار رو تهیه کنم
شش سالی هست با جنابعالی آشنا شدم از طریق آقای کوروش حیدری عزیز که جا
دارد هم از ایشون وشما استاد گرانقدر سپاس گذار باشم . نوروزتان مبارک
ممنون از لطف و همراهی شما
سلامت باشید
سلام خداقوت میگم به جناب عالی وخداراشاکرم که بعداز48سال منودرمسیرآگاهی و دانستن قرارداده وازجنابتان کمال تشکر دارم که دانشی راکه واقعاً زحمت کشیده ایدرابه رایگان دراختیارمنه کمترین قراردادین خیلی ممنونم ازلطفتون نمیدانم ازشما چگونه بایدتشکرکرد.
سلام خیلی ممنون از شما
سلامت باشید